Seçici görünürlük, klasik gizlilik doktrininden bir kopuş değil; onun yeniden yorumlanmasıdır. Bilginin yönetildiği çağda görünürlük, bazen en güçlü savunma mekanizmasına dönüşmektedir.

Caydırıcılık yalnızca kapasiteye sahip olmakla değil; bu kapasitenin karşı tarafça algılanmasıyla da ilgilidir. Görünürlük paradoksunu yönetmek, modern istihbaratın temel yetkinliği haline gelmiştir.

Psikolojik dayanıklılık, en az askeri kapasite kadar belirleyicidir. Devletin güvenlik kapasitesine dair sınırlı ama anlamlı sinyaller, toplumsal güven duygusunu pekiştirir.

MİT kendisini bir propaganda aracına dönüştürmeden, varlığını inkâr etmeyen bir çizgide konumlandırmaktadır. Görünürlük, bir güç gösterisinden çok bir sınır çizme işlevi görmektedir.