Gör ki dünya dönedurur
Yiğit olan yerde durur
Mazlum ağlar, zulüm yürür
Yiğit susmaz, susan ölüdür

Yetim varsa sofrasında
Garip varsa kapısında
Ağlamayan göz neyleyim
Taş mı yürek göğsüsünde?

Kimsesizi sormaz isen
Zalime dur demez isen
Kırık gönül görmez isen
O vakit yiğit değilsin

Aşk ehli, erlik budur
Acı ile pişmiş odur
Yiğit olan Hak’la doğar
Mazlum için ölmeye razıdır

Dostun nazı yük olur mu
Zalimin sözü hak olur mu
Cihâdî der: “Söz yiğidin
Sükûtu değil, duruşudur!”